Kategoria: Poradniki
Badanie elektromiograficzne (EMG) jest kluczowym narzędziem w diagnostyce problemów związanych z nerwami i mięśniami. W przypadku cieśni nadgarstka, EMG odgrywa szczególną rolę w ocenie stanu nerwu pośrodkowego. W artykule przedstawimy, jak przebiega to badanie oraz jakie są jego najważniejsze aspekty.
Cieśń nadgarstka to schorzenie, które występuje, gdy nerw pośrodkowy, przebiegający przez kanał nadgarstka, jest uciskany. Może to prowadzić do bólu, drętwienia, a nawet osłabienia ręki. Badanie EMG pozwala ocenić, w jakim stopniu nerw jest uszkodzony i jakie są konsekwencje tego stanu.
Aby badanie EMG przebiegło sprawnie, warto pamiętać o kilku przygotowaniach:
Badanie EMG składa się z dwóch głównych części: badania przewodnictwa nerwowego oraz badania elektromiograficznego.
W tej części badania lekarz umieszcza elektrody na skórze w okolicy nadgarstka oraz w innych miejscach na ciele. Używa impulsów elektrycznych, aby stymulować nerw pośrodkowy i mierzyć czas reakcji oraz siłę impulsów. Dzięki temu można ocenić, czy nerw jest uszkodzony.
W tej części badania lekarz wprowadza cienką igłę-elektrodę do mięśnia, aby ocenić jego aktywność elektryczną. Pacjent może być poproszony o wykonywanie różnych ruchów, co pozwala na dokładniejsze zbadanie funkcji mięśni.
Podczas badania EMG pacjenci mogą odczuwać niewielki dyskomfort związany z wprowadzeniem igły oraz stymulacją nerwu. Większość osób opisuje to jako uczucie lekkiego ukłucia lub mrowienia. Badanie jest jednak krótkotrwałe i nie powoduje poważnych dolegliwości.
Po zakończeniu badania pacjent może wrócić do normalnych zajęć. Lekarz omówi wyniki badania i zaproponuje dalsze kroki w leczeniu, jeśli będzie to konieczne.
Badanie EMG cieśni nadgarstka jest istotnym elementem diagnostyki zaburzeń nerwowych. Dzięki niemu można precyzyjnie ocenić stan nerwu pośrodkowego i podjąć odpowiednie kroki w celu leczenia. Jeśli zauważasz objawy takie jak drętwienie czy ból w nadgarstku, warto skonsultować się z lekarzem i rozważyć wykonanie tego badania.